அன்பு..

*அன்பை வெளிப்படுத்தும் எதையும் கொண்டு வாருங்கள் என்று நான்கு மாணவிகளை அனுப்பினார் ஆசிரியை.!*

*திரும்பி வந்த ஒரு மாணவியின் கைகளில் மலர் இருந்தது..!*

*இன்னொரு மாணவியிடம் வண்ணத்துப் பூச்சி இருந்தது..!*

*மற்றொரு மாணவியிடம் ஒரு குஞ்சுப்பறவை இருந்தது..!*

*முதலில் கிளம்பிப் போன மாணவியோ கடைசியில் வெறுங்கையோடு திரும்பி வந்தாள்..!*

*ஏனென்று கேட்ட போது சொன்னாள்:-*

*நானும் மலரைப் பார்த்தேன். அழகாய் இருந்தது. செடியிலேயே இருக்கட்டும் என்று விட்டு விட்டேன்*..

*வண்ணத்துப் பூச்சியைப் பார்த்தேன். அழகாய் இருந்தது. சுதந்திரமாய்ப் பறக்கட்டும் என்று விட்டு விட்டேன்..!*

*குஞ்சுப் பறவையைப் பார்த்தேன். தாய்ப்பறவை தேடுமென்று விட்டு விட்டேன்...!*

*அந்த மாணவியை அணைத்துக் கொண்ட ஆசிரியை சொன்னார்,*
*“அன்பு என்றால் இது தான்"*
*ஒன்றுமே கொடுக்க வேண்டாம்.

எதையுமே பறிக்காமல் இருந்தால் அதுவே போதும்...!*

*எதையும், யாரையும் காயப்படுத்தாமல் இருப்போமே...!*

*நாம் உலகிற்கு எதையேனும் கொடுக்க வேண்டுமென நினைத்தால் அன்பைக் கொடுப்போம்...!*

*ஏனெனில் உலகில் எங்கும் பரவிக் கிடப்பது அன்பு ஒன்று தான்...!*

*ஆனால் உலகம் அதிகமாக ஏங்கிக் கிடப்பதும் அதே அன்புக்காகத் தான்...!*

*அனைவரிடமும் அன்புடன் பழகுவோம்...!*

*கொண்டு செல்ல எதுவுமில்லை கொடுத்துச் செல்வோம் உண்மையான அன்பை.*