TODAY'S THOUGHT..

அற்புதமான வண்ணங்களில் அறிய சிறகுகள் கொண்ட அழகான சிறுகுருவிக்கு ஒரு கனவு வந்தது..
_கனவில் மிக அழகான ஒரு உலகம் தெரிந்தது.._

_இதுவரை குருவி அப்படியொரு அற்புத உலகத்தைப் பார்த்ததில்லை.._
_*வண்ண வண்ண விளக்குகள், அழகான நதிகள், மரங்கள், எங்கு பார்த்தாலும் மகிழ்ச்சி என்று அந்த அற்புத உலகம் மயக்கியது..*_
_எப்படியாவது அந்த உலகத்துக்குப் போயே ஆக வேண்டும்.._
_அந்த சந்தோஷங்களை அனுபவித்தே ஆக வேண்டும் என்று அந்த குருவி விரும்பியது.._

_ஆனால் போகும் வழிதான் அதற்குத் தெரியவில்லை.._

_அது பறந்து போகும் போது ஒரு காகத்தை பார்த்தது.._

காகத்திடம் குருவி வழி கேட்டது..

*“எனக்கு முழு விபரம் தெரியாது.. தெரிந்த வரை சொல்கிறேன்..*
*அதற்கு விலையாக நீ உன் சிறகுகளில் உள்ள அழகான இறகு ஒன்றைத் தர வேண்டும்”* என்றது காகம்.. 

_*ஒரேயோரு இறகுதானே என்று குருவியும் சரி என்றது..*_
குருவி காகம் சொன்ன வழியில் பறந்து சென்றது..

_குறிப்பிட்ட இடத்துக்கு மேல் அது வழி தெரியாமல் திகைத்து நிற்க,_
அந்த வழியே ஒரு கிளி வந்தது.. கிளியிடம் குருவி தன் கனவு பற்றி சொல்லி, *“அந்த உலகத்தின் சந்தோஷங்களை அனுபவிக்க நான் அங்கே போகிறேன்.  எனக்கு வழி காட்டேன்”* என்றது..

கிளி *“இங்கிருந்து அந்தப் பகுதிக்குச் செல்லும் வழி ஓரளவுக்குத் தான் எனக்குத் தெரியும்.. சொல்கிறேன்..*
*_பதிலுக்கு நீ எனக்கு என்ன தருவாய்.. உன் அழகான இறகில் ஒன்றைத் தந்து விடு”_* என்றது. 

*_இன்னொரு இறகுதானே, தந்தால் போச்சு_* என்று குருவியும் சம்மதித்தது..

_கிளி சொன்ன பாதையில் குருவி பயணிக்க, அதுவும் ஓரளவுக்குத்தான் போக முடிந்தது.._ அதற்குப் பிறகு வழி தெரியவில்லை..

_இப்படியே அந்தக் குருவி, அங்கங்கே வந்த பறவைகளிடம் வழி கேட்டு கேட்டு பறந்தது.._

*_அவைகளும் வழி சொல்லிவிட்டு குருவியிடம் இருந்து ஒரு இறகை விலையாக பெற்றன.._*

_குருவியும் அந்த அற்புத உலகின் சந்தோஷங்களை அனுபவிக்கப் போகும் ஆசையில் வழி சொன்னவர்களுக்கெல்லாம் ஒவ்வொரு இறகாக பிய்த்துக் கொடுத்தபடி சென்றது.._

*முடிவாக, அதோ..* _*கனவில் கண்ட அந்த அழகான உலகம் அதன் கண் முன் தெரிந்தது..*_

*_வந்து விட்டோம்.._* _*வந்தே விட்டோம்..*_ *இன்னும் சில நூறடி தூரம் பறந்தால் அந்த அற்புத உலகம்..*

*_குருவிக்கு ஆனந்தம் தாங்கவில்லை.._*

ஆனால்,
*இதென்ன..*
*ஏன் என்னால் பறக்க முடியவில்லை..* *ஐயோ, என் உடம்பெல்லாம் கனக்கிறதே..*
*_காற்றில் பறக்கவே முடியவில்லையே._* என்று கதறியது..

_மெல்ல மெல்ல குருவிக்குப் புரிந்தது.._ _பறப்பதற்கான சிறகுகள் தன்னிடம் இப்போது இல்லை என்ற உண்மை விளங்கியது.._
_*குருவியால் இந்த உண்மையை ஏற்றுக் கொள்ளவே முடியவில்லை..*_

*_இதோ கண் முன்னே.. தான் கனவில் கண்ட அந்த அற்புத உலகம்.._*

ஆனால்
*அதை அனுபவிக்க முடியாமல் கீழே கிடக்கிறேன்..*
_*அந்த சோகமும் ஏக்கமும் தாங்க முடியாமல் எட்டாத உயரத்தில் தெரியும் அந்த மாய உலகின் வாசலை பார்த்தபடியே பரிதவித்துக் கொண்டிருந்தது..*_ அந்தக் குருவி..
🐝

👇
_இன்று நம்மில் பலர்.. நாளைய மாய உலகின் வசதிகளைப் எண்ணி இன்றைய எல்லா மகிழ்ச்சியையும் இழக்கிறோம்.._

_கடைசியில் அந்த வசதிகளை அனுபவிக்கும் ஒரு நிலை வரும்போது.. நரை கூடி, திரை வந்து உடலும் மனசும் தளர்ந்து போகிறது.. எல்லாம் இருந்தும் அனுபவிக்க முடியாத நிலை ஏற்படுகிறது.._

*மகிழ்ச்சி என்பது வசதிகளில் இல்லை..*
*_நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலிலும் இருக்கிறது.._*
_*ஒவ்வொரு நொடியையும் அனுபவித்து வாழ்வோம்..*_
🐝