Skip to main content

விவேகானந்தன் என்னும் விவேக்..

தடுப்பூசியால்

இலட்சத்தில் ஒருவருக்கு

இப்படி நடக்கலாம் என்கிறார்கள்


நமக்குத் தெரியாது

என்ன நடந்தது என்று


ஆனால் இலட்சத்தில் ஒருவனுக்கு

அப்படி நடக்கக் கூடாது


விவேக் இறந்துவிட்டார்

சாப்ளின் இறப்பார் என்று

யாரும் எப்படி நம்பவில்லையோ

அதே நம்பமுடியாத வழியில்

விவேக்கும் இறக்கிறார்


மோனாலிசாவின் மர்மபுன்னகை

இரண்டாம் முறையாக உறைகிறது


ஒரு பாடகன் இறக்கிறான்

அக்கணம் எப்போதையும்விட

அவனது சங்கீதம் உரத்து ஒலிக்கிறது

ஒரு நகைச்சுவை நடிகன் இறக்கிறான்

அவனைச் சுற்றியிருந்த

எல்லாச் சிரிப்பும் ஒடுங்கிவிடுகிறது


ஒரு நகைச்சுவை நடிகன் இறக்கும்போது

அவனைப்பற்றிச் சொல்ல எதுவுமில்லை

ஆனால் என்னைப்பற்றிச் சொல்ல

ஏராளம் இருக்கிறது


நான் ஒரு அவமானத்தில்

தலைகுனிந்து வெளியேறும்போது

அவன் ஒரு நகல் ரவுடியாக 

மீசையை முறுக்கும் காட்சி

நினைவுக்கு வந்ததும் 

வாய்விட்டு சிரித்து விட்டேன்


நான் கைவிடப்பட்ட ஒரு துயரத்தில்

என் தற்கொலைப்பாதையில் 

நடந்துகொண்டிருக்கும்போது

ஒரு நவநாகரிக இளைஞனாக

அவன் பேசும் ஆங்கிலம் நினைவுக்கு வந்ததும்

புன்னகையுடன் திரும்பிவந்துவிட்டேன்


வாழ்க்கையின் சிக்கலான

புதிர்வட்டப்பாதையில் 

நான் சுழன்றுகொண்டிருந்த நாளில்

அவன் ஒரு ட்ராஃபிக் போலீஸ்காரனுக்கு

எட்டுப் போட்டுக் காட்டும் காட்சியில்

என மனம் இலகுவாகிவிட்டது


அழவைப்பதற்கு

ஆயிரம் பேர் இருக்கிறார்கள்

சிரிக்க வைப்பதற்கு

யாரோ சிலர்தான் இருக்கிறார்கள்


பார்த்துச் சிரிப்பதற்கான

அபத்தங்களுக்கு பஞ்சமேயில்லை

சிரிக்கக் கற்றுதருபவர்களில்

ஒருவன் இல்லாமல் போகிறான்


நமக்கு நிறைய

சிரிப்பு தேவைப்படும் காலத்தில்

ஒரு சிரிக்கவைப்பவன் இறக்கக்கூடாது

இவ்வளவு இருள் நிரம்பிய காலத்தில்

ஒரு விளக்கு அணைந்திருக்கக்கூடாது


என் கனவுகளில் வர ஸ்ரீதேவி இல்லை

என் காதில் ஒலிக்க எஸ்.பி.பி இல்லை

என் துக்கத்தை மடைமாற்ற விவேக் இல்லை


இப்படியே போனால்

இனி நான்

தனியாகத்தான்

சாகவேண்டும் போலிருக்கிறது


17.4.2021

காலை 8.34

மனுஷ்ய புத்திரன்..

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

சிந்தனைச் சிதறல்..

மனம் ஒருமுகப்பட.. *காற்று ஒருமுகப்பட புயலாகிறது! மேகம் ஒருமுகப்பட மழையாகிறது.!  நீர் ஒருமுகப்பட நதியாகிறது!  நதி ஒருமுகப்பட கடலாகிறது!  மனம் ஒருமுகப்பட வெற்றி உருவாகிறது!  உங்களைக் கையாள மூளையைப் பயன்படுத்துங்கள்! மற்றவரைக் கையாள இதயத்தைப் பயன்படுத்துங்கள்!  இதயத்தைக் கவர்ந்துவிட்டு, எதைச் செய்தாலும், அது இணக்கமாகவே இருக்கும்.  வாயில் உதிரும் வார்த்தைகளை விட இதயத்திலிருந்து உதிரும் வார்த்தைகளால் அன்பு மலரும்! அன்பே ஆனந்தம் தரும்.*_ கோபம் ஒரு சுயதண்டனை, அடுத்தவர் செய்த தவறுக்கோ அல்லது அடுத்தவர் தவறு செய்திருக்கலாம் என்ற நிலையிலோ நமக்கு நாமே கொடுத்துக் கொள்கிற தண்டனைதான் கோபம்!  கோபத்தில் நடிப்பிருக்கலாம்! துடிப்பிருக்கக்கூடாது!*_  *உறவுகள் கூட நிலவைப் போன்று தான்..!* *"தூரத்தில்" இருக்கும் வரை* *ரசித்துக் கொண்டாடப்படும்..!!* *எதிர்பார்ப்பை* *குறைத்துக் கொள்ளுங்கள்..!* *ஏமாற்றத்தால் சோர்வடையத்* *தேவையில்லை..!!* *அன்று "வயதைப்"* *பார்த்து வந்தது..* *இன்று "வசதியைப்"* *பார்த்து தான் வருகிறது..!!* *"மரியாதை"* *செல்லும் பாதை*  *சரியானதாக இல்லாத போது..*

அமைதி..

நாட்டில் அவ்வப்போது ஏதாவது போட்டிகள் நடத்தி வெற்றி பெறுபவர்களுக்கு சன்மானம் அளிப்பது அந்த மன்னனின் வழக்கம். ஒரு முறை அமைதி என்றால் என்ன என்பது குறித்து தத்ரூபமான ஓவியம் வரைபவர்களுக்கு மிகச் சிறந்த பரிசு வழங்கப்படும் என்று அறிவித்தான். இதையடுத்து நாட்டின் முன்னணி ஓவியர்கள் அமைதியை பிரதிபலிக்கும் வண்ணம் தத்ரூபமான பல ஓவியங்களை வரைந்து அரண்மனைக்கு எடுத்து வந்தார்கள். மன்னன் ஒவ்வொரு ஓவியமாக பார்வையிட்டுக் கொண்டே வந்தான். அமைதியை ஒவ்வொரு ஓவியரும் ஒரு மாதிரி பிரதிபலித்து இருந்தார்கள். ஒருவர் அழகான ஏரியை வரைந்திருந்தார். ஒரு அழகிய மலையின் அடிவாரத்தில் அந்த ஏரி காணப்பட்டது. மலையின் பிம்பம் ஏரியில் பிரதிபலித்து பார்க்கவே ரம்மியமாக இருந்தது. மற்றொருவர் மலர்களை வரைந்திருந்தார். பார்த்தவுடனே பறிக்கத் தூண்டும் வகையில் அம்மலர்கள் தத்ரூபமாக இருந்தது. இப்படி ஒவ்வொருவரும் அமைதியை தங்களுக்கு தோன்றியவாறு ஓவியத்தில் பிரதிபலித்திருந்தனர். ஒரு ஓவியத்தில் ஒரு மலையின் மீதிருந்து ஆக்ரோஷமாக கொட்டும் நீர்வீழ்ச்சியின் படம் வரையப்பட்டிருந்தது. அதுமட்டுமா இடியுடன் மழை வேறு பொழிந்து கொண்டிருந்தது. இது அமைதியே அல்ல.

படித்ததில் பிடித்தது..

 கடவுளிடம் ஒரு விவசாயி கடுமையாகச் சண்டைக்குப் போனான். ”உனக்குப் பயிர்களைப் பற்றி என்ன தெரியும்? நீ  நினைத்தபோது மழையை அனுப்புகிறாய். தப்பான சமயத்தில் காற்றை வீசுகிறாய். உன்னால் பெரிய தொந்தரவாக இருக்கிறது. பேசாமல், இந்த வேலைகளை விவசாயி ஒருத்தனிடம் ஒப்படைத்துவிடேன்!” என்றான். கடவுள் உடனே,  “ அப்படியா? சரி.  இனிமேல் வெளிச்சம், மழை, காற்று எல்லாம் உன் கட்டுப்பாட்டிலேயே இருக்கட்டும்” என்று வரம் அருளிவிட்டுப் போய்விட்டார். விவசாயிக்கு சந்தோஷம் பிடிபடவில்லை. அடுத்த விதைப்பிற்கான பருவம் வந்தது. ”மழையே பெய்” என்றான். பெய்தது. நிறுத்தச் சொன்னபோது,  மழை நின்றது. ஈரமான நிலத்தை உழுதான். தேவையான வேகத்தில் காற்றை வீசச் செய்து,  விதையை தூவினான். மழை, வெயில், காற்று எல்லாமே அவன் சொன்ன பேச்சைக் கேட்டன. பயிர் பச்சைப்பசேல் என வளர்ந்தது. வயல்வெளியைப் பார்க்கவே மிகவும் ரம்மியமாக இருந்தது. அறுவடைக் காலமும் வந்தது. விவசாயி ஒரு கதிரை அறுத்தான். அதனை உதிர்த்து, திறந்து பார்த்தான். அதிர்ந்தான்.. உள்ளே தானியத்தைக் காணவில்லை, மிகச் சிறிய பதர்தான் இருந்தது. அடுத்தது, அதற்கடுத்தது என்று ஒவ்வொரு தானியக்கதிராக வெட்டி