Skip to main content

புதிய தலைமுறை மற்றும் கல்வியாளர்கள் சங்கமம் இணைந்து நடத்திய மாண்புமிகு மாணவனே என்னும் நிகழ்வு

புதிய தலைமுறை  மற்றும்
கல்வியாளர்கள் சங்கமம்
இணைந்து நடத்திய
மாண்புமிகு மாணவனே  என்னும் நிகழ்வு புதுக்கோட்டை மாவட்டம் எல்.என்.புரம் ஊராட்சியில் அரசு மேல்நிலைப்பள்ளி மாணவர்களைக் கொண்டு நடத்தப்பட்டது.

மாணவர்கள்,
பெற்றோர்கள், ஆசிரியர்கள் எனப் பங்குபெற்ற அத்தனை பேருக்கும் நெகிழ்வான தருணமாக இந்நிகழ்வு அமைந்திருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

*இந்தியாவின் தங்கமங்கை* கோமதி
*புதியதலைமுறை முதன்மை மேலாளர்* இளையராஜா
*கல்லூரி முதல்வர்*
முனைவர்.ஹயாசிந் சுகந்தி
*தமிழர்மரபுவழி அறக்கட்டளை தலைவர்*
கமலி
இவர்களது பங்கேற்பிலும்,
அனுபவப்பகிர்விலும் நிறைந்தது அரங்கம்..











இப்படி ஒரு நிகழ்வு எங்கள் பகுதி மாணவர்களுக்கு கிடைக்க வேண்டும் என பெருமுயற்சி எடுத்து இந்நிகழ்வை ஒருங்கிணைப்பு செய்த *விழுதுகள் அமைப்பினருக்கு* எத்தனை நன்றி சொன்னாலும் போதாது..

*மாணவர்களின் பங்கேற்பும்,பங்களிப்பும்* வியப்பிற்குரியதாகவும், வரவேற்புக்குரியதாகவும் இருந்தது.

மாணவர்களுக்கான வாய்ப்பையும், வழிகாட்டலையும் வழங்காமல் இருந்துவருவதே மாணவர்கள் முன்னேறிச் செல்ல முட்டுக்கட்டையாக இருந்திருக்கின்றது என்பதை இங்கு உணர முடிந்தது..எல்லோருக்குள்ளும் இருக்கும் ஆற்றலை நாம் உணர வைக்க இதுபோன்ற நிகழ்வுகளை முன்னெடுத்து, ஒவ்வொரு மாணவர்களையும் பங்குபெறச் செய்ய வேண்டும் என்பதே உடனடியாக கவனம் செலுத்த வேண்டிய விசயமாக இருக்கின்றது..

இங்கு பங்கேற்ற *மாணவர்களுக்கு நிச்சயமாக இது ஒரு திருப்புமுனையான நிகழ்ச்சியாக* இருக்கும் என்பது உறுதி..

*கல்வியாளர்கள் சங்கமம்* என்ன நோக்கத்திற்காக தொடங்கப்பட்டதோ அதனது பயணம்  சரியான திசையில் சென்றுகொண்டு இருக்கின்றது என்பதை இந்நிகழ்வு உணர்த்தியது..

தமிழகத்தின் அனைத்து மாவட்டங்களிலும்
*புதிய தலைமுறையோடு* இணைந்து *கல்வியாளர்கள் சங்கமத்தின்* இப்பயணம் இனிதே தொடரும்..

Comments

Popular posts from this blog

சிந்தனைச் சிதறல்..

மனம் ஒருமுகப்பட.. *காற்று ஒருமுகப்பட புயலாகிறது! மேகம் ஒருமுகப்பட மழையாகிறது.!  நீர் ஒருமுகப்பட நதியாகிறது!  நதி ஒருமுகப்பட கடலாகிறது!  மனம் ஒருமுகப்பட வெற்றி உருவாகிறது!  உங்களைக் கையாள மூளையைப் பயன்படுத்துங்கள்! மற்றவரைக் கையாள இதயத்தைப் பயன்படுத்துங்கள்!  இதயத்தைக் கவர்ந்துவிட்டு, எதைச் செய்தாலும், அது இணக்கமாகவே இருக்கும்.  வாயில் உதிரும் வார்த்தைகளை விட இதயத்திலிருந்து உதிரும் வார்த்தைகளால் அன்பு மலரும்! அன்பே ஆனந்தம் தரும்.*_ கோபம் ஒரு சுயதண்டனை, அடுத்தவர் செய்த தவறுக்கோ அல்லது அடுத்தவர் தவறு செய்திருக்கலாம் என்ற நிலையிலோ நமக்கு நாமே கொடுத்துக் கொள்கிற தண்டனைதான் கோபம்!  கோபத்தில் நடிப்பிருக்கலாம்! துடிப்பிருக்கக்கூடாது!*_  *உறவுகள் கூட நிலவைப் போன்று தான்..!* *"தூரத்தில்" இருக்கும் வரை* *ரசித்துக் கொண்டாடப்படும்..!!* *எதிர்பார்ப்பை* *குறைத்துக் கொள்ளுங்கள்..!* *ஏமாற்றத்தால் சோர்வடையத்* *தேவையில்லை..!!* *அன்று "வயதைப்"* *பார்த்து வந்தது..* *இன்று "வசதியைப்"* *பார்த்து தான் வருகிறது..!!* *"மரியாதை"* *செல்லும் பாதை*  *சரியானதாக இல்லாத போது..*

அமைதி..

நாட்டில் அவ்வப்போது ஏதாவது போட்டிகள் நடத்தி வெற்றி பெறுபவர்களுக்கு சன்மானம் அளிப்பது அந்த மன்னனின் வழக்கம். ஒரு முறை அமைதி என்றால் என்ன என்பது குறித்து தத்ரூபமான ஓவியம் வரைபவர்களுக்கு மிகச் சிறந்த பரிசு வழங்கப்படும் என்று அறிவித்தான். இதையடுத்து நாட்டின் முன்னணி ஓவியர்கள் அமைதியை பிரதிபலிக்கும் வண்ணம் தத்ரூபமான பல ஓவியங்களை வரைந்து அரண்மனைக்கு எடுத்து வந்தார்கள். மன்னன் ஒவ்வொரு ஓவியமாக பார்வையிட்டுக் கொண்டே வந்தான். அமைதியை ஒவ்வொரு ஓவியரும் ஒரு மாதிரி பிரதிபலித்து இருந்தார்கள். ஒருவர் அழகான ஏரியை வரைந்திருந்தார். ஒரு அழகிய மலையின் அடிவாரத்தில் அந்த ஏரி காணப்பட்டது. மலையின் பிம்பம் ஏரியில் பிரதிபலித்து பார்க்கவே ரம்மியமாக இருந்தது. மற்றொருவர் மலர்களை வரைந்திருந்தார். பார்த்தவுடனே பறிக்கத் தூண்டும் வகையில் அம்மலர்கள் தத்ரூபமாக இருந்தது. இப்படி ஒவ்வொருவரும் அமைதியை தங்களுக்கு தோன்றியவாறு ஓவியத்தில் பிரதிபலித்திருந்தனர். ஒரு ஓவியத்தில் ஒரு மலையின் மீதிருந்து ஆக்ரோஷமாக கொட்டும் நீர்வீழ்ச்சியின் படம் வரையப்பட்டிருந்தது. அதுமட்டுமா இடியுடன் மழை வேறு பொழிந்து கொண்டிருந்தது. இது அமைதியே அல்ல.

படித்ததில் பிடித்தது..

 கடவுளிடம் ஒரு விவசாயி கடுமையாகச் சண்டைக்குப் போனான். ”உனக்குப் பயிர்களைப் பற்றி என்ன தெரியும்? நீ  நினைத்தபோது மழையை அனுப்புகிறாய். தப்பான சமயத்தில் காற்றை வீசுகிறாய். உன்னால் பெரிய தொந்தரவாக இருக்கிறது. பேசாமல், இந்த வேலைகளை விவசாயி ஒருத்தனிடம் ஒப்படைத்துவிடேன்!” என்றான். கடவுள் உடனே,  “ அப்படியா? சரி.  இனிமேல் வெளிச்சம், மழை, காற்று எல்லாம் உன் கட்டுப்பாட்டிலேயே இருக்கட்டும்” என்று வரம் அருளிவிட்டுப் போய்விட்டார். விவசாயிக்கு சந்தோஷம் பிடிபடவில்லை. அடுத்த விதைப்பிற்கான பருவம் வந்தது. ”மழையே பெய்” என்றான். பெய்தது. நிறுத்தச் சொன்னபோது,  மழை நின்றது. ஈரமான நிலத்தை உழுதான். தேவையான வேகத்தில் காற்றை வீசச் செய்து,  விதையை தூவினான். மழை, வெயில், காற்று எல்லாமே அவன் சொன்ன பேச்சைக் கேட்டன. பயிர் பச்சைப்பசேல் என வளர்ந்தது. வயல்வெளியைப் பார்க்கவே மிகவும் ரம்மியமாக இருந்தது. அறுவடைக் காலமும் வந்தது. விவசாயி ஒரு கதிரை அறுத்தான். அதனை உதிர்த்து, திறந்து பார்த்தான். அதிர்ந்தான்.. உள்ளே தானியத்தைக் காணவில்லை, மிகச் சிறிய பதர்தான் இருந்தது. அடுத்தது, அதற்கடுத்தது என்று ஒவ்வொரு தானியக்கதிராக வெட்டி